| รหัสเครื่องมือวัด | 559 |
| ชื่อเครื่องมือวัด | แบบวัดสัมมาวาจา |
| งานวิจัยอ้างอิง | 0ไม่มีข้อมูล |
| ที่เก็บงานวิจัย | สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ |
| หมายเลขเรียกหนังสือ | |
| คำสำคัญ | |
| ที่มาของเครื่องมือวัด | สร้างเอง |
| รายละเอียดที่มาของเครื่องมือวัด | |
| จุดประสงค์ในการสร้างเครื่องมือวัด | เพื่อใช้ในงานวิจัย |
| รูปแบบการตรวจและการให้คะแนน | Rating Scale |
| รายละเอียดรูปแบบการตรวจและการให้คะแนน | เป็นมาตราส่วนประมาณค่า 6 ระดับตั้งแต่มากที่สุดถึงน้อยที่สุด |
| คุณภาพของเครื่องมือวัด | กลุ่มที่มีลักษณะเดียวกับกลุ่มตัวอย่างที่จะใช้ในการวิจัย |
| ความยาก วิธีการและพิสัย | ไม่ได้ทำการวิเคราะห์ |
| อำนาจจำแนก วิธีการ และพิสัย | วิเคราะห์โดยวิธีการ Item toral correlation ค่าอำนาจจำแนกอยู่ระหว่าง 0.1750-0.4796 |
| ความเที่ยงตรง วิธีการ ดัชนีทั้งฉบับ | ส่งให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบความถูกต้องเหมาะสมทั้งในด้านความหมายและการใช้ภาษา จำนวน 8ท่าน |
| ความเชื่อมั่น | วิธีการ Cronbachi'sAlpha 0.6649 |
| กลุ่มเป้าหมายและกลุ่มตัวอย่าง | นักศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเอกชน 51 แห่ง นักศึกษาชั้นปีที่ 1 หรือนักศึกษาชั้นปีที่4 ที่เรียนสายวิทยาศาสตร์หรือสายสังคมเท่านั้น จำนวน 1449 คน |
| เวลาในการใช้เครื่องมือ | ไม่ได้นำเสนอ |
| จุดประสงค์ของเครื่องมือวัด | วัดตัวแปร" สัมมาวาจา "
หมายถึงการพูดจาถูกต้อง คำพูดถูกต้อง เป็นการพูดที่ไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น แต่ให้ประโยชน์ทั้งต่อตนเองและต่อผู้อื่น ประกอบด้วยการเว้นจากวจีทุจริต 4 ได้แก่ มุสาวาทา (การพุดเท็จ) ปิสุณาวาจา (พูดส่อเสียด) ผรุสวาท (พูดหยาบคาย) สัมผัสปลาป( พูดเพ้อเจ้อ ) รวมถึงการเสริมสร้างวจีสุจริต 4 อย่างได้แก่ สัจวาจา ( พูดคำจริง ) สมัคคกรณีวาจา ( พูดคำสมานสามัคคี ) สัณหวาจา (พูดคำอ่อนหวานสุภาพ ) และอัตถสัณหิตาวาจา (พูดคำมีประโยชน์) |
| ตัวอย่างเครื่องมือวัด | ความถี่ของการกระทำ
มากที่สุด มาก ค่อนข้างมาก ค่อนข้างน้อย น้อย น้อยที่สุด
โดยปกติ ท่านได้ทำสิ่งเหล่านี้ บ่อยครั้งเพียงใด
1. พูดโกหก เพราะต้องการผลประโยชน์บางอย่าง
2.พูดโกหกเพื่อเอาตัวรอด |
[