| รหัสเครื่องมือวัด | 429 |
| ชื่อเครื่องมือวัด | การเห็นคุณค่าในตนเอง |
| งานวิจัยอ้างอิง | 0ไม่มีข้อมูล |
| ที่เก็บงานวิจัย | มศว ประสานมิตร |
| หมายเลขเรียกหนังสือ | 155.424 |
| คำสำคัญ | การเห็นคุณค่าในตนเอง, การเห็นคุณค่า |
| ที่มาของเครื่องมือวัด | แปลและปรับปรุงมาจาก |
| รายละเอียดที่มาของเครื่องมือวัด | สแตนเลย์ คูเปอร์สมิธ (1984) ซึ่ง จันทร์ฉาย พิทักษ์ศิริกุล (2532) แปลและดัดแปลงมาใช้กับนักเรียนไทย |
| จุดประสงค์ในการสร้างเครื่องมือวัด | เพื่อใช้ในงานวิจัย |
| รูปแบบการตรวจและการให้คะแนน | Rating Scale |
| รายละเอียดรูปแบบการตรวจและการให้คะแนน | มาตรประเมิน 2 ระดับ คือ ใช่และไม่ใช่ ข้อความทางบวก |
| คุณภาพของเครื่องมือวัด | นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอนุบาลสามเสน จำนวน 200 คน |
| ความยาก วิธีการและพิสัย | - |
| อำนาจจำแนก วิธีการ และพิสัย | ไม่ระบุ |
| ความเที่ยงตรง วิธีการ ดัชนีทั้งฉบับ | ไม่ระบุ |
| ความเชื่อมั่น | ใช้สูตรคูเดอร์ริชาร์ดสัน 20 พบค่าสัมประสิทธิ์แอลฟ่า มีค่าเท่ากับ .74 |
| กลุ่มเป้าหมายและกลุ่มตัวอย่าง | นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนอนุบาลวัดปรินายก จำนวน 60 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม
กลุ่มละ 30 คน |
| เวลาในการใช้เครื่องมือ | 30 นาที ทำการวัดก่อนและหลังเสร็จสิ้นการฝึกอบรมเพื่อเสริมสร้างการเห็นคุณค่าในตนเอง |
| จุดประสงค์ของเครื่องมือวัด | ความรู้สึกเกี่ยวกับตนเองว่า ตนมีคุณค่า อันเป็นผลมาจากการได้รับความสนใจ การตอกย้ำ และยืนยันว่าตนเป็นผู้มีคุณภาพ และมีนัยสำคัญต่อผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยแบ่งเป็น ด้านๆ ดังนี้
1. ด้านสังคม - เพื่อน หมายถึง สถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับสังคมและเพื่อน
2. ด้านโรงเรียน - การศึกษา หมายถึง สถานการณ์ที่เกี่ยข้องกับการเรียนและโรงเรียน
3. ด้านทางบ้าน - พ่อแม่ หมายถึง สถานการณ์ที่อยู่ที่บ้าน และเกี่ยวกับพ่อแม่
4. ด้านตนเองโดยทั่วไป |
| ตัวอย่างเครื่องมือวัด | ข้อความ คำตอบ
ใช่ ไม่ใช่
1. ข้าพเจ้าไม่ค่อยหวั่นไหวต่อเหตุการณ์ต่างๆ ...... ........... 2. ข้าพเจ้ารู้สึกลำบากใจในการพูดหน้าชั้นเรียน ...... ...........
3. ข้าพเจ้าสามารถตัดสินใจโดยไม่รู้สึกหนักใจเกินไป ...... ...........
4. ใครๆ รู้สึกสนุกเมื่ออยู่กับข้าพเจ้า ...... ...........
5. ข้าพเจ้ารู้สึกหงุดหงิดเมื่ออยู่ที่บ้าน ...... ........... |
[